Ik ben Margriet,  ben getrouwd met Henk en we hebben 3, al grote, kinderen. In principe run ik de opvang in m'n eentje, al helpt Henk natuurlijk wel als er iets gemaakt moet worden, hooi gehaald of dieren en hokken ergens opgehaald. Wat dat betreft heeft het hele gezin ermee te maken en moet er altijd rekening worden gehouden met de dieren.

Ik ben in het opvang-wereldje gerold doordat ik een paar jaar terug namens Stichting Konijnenbelangen ben gaan kijken op diverse kinderboerderijen om te zien en te beoordelen hoe goed (of juist niet) de konijnen daar gehuisvest en behandeld werden. En daar hoorden we elke keer weer die verhalen over de vele dumpkonijnen die daar aangeboden of domweg over het hek gezet werden. En omdat wij toch zelf al veel dieren hadden en mij ook regelmatig werd gevraagd of ik er nog een konijntje bij wilde, ben ik begonnen met het opvangen en herplaatsen.

In eerste instantie wilden we het bij een cavia-opvang houden met daarnaast een paar konijnen, maar al heel snel bleek het konijnenoverschot vele malen groter te zijn en nu is het dus omgekeerd; heel veel konijnen en meestal maar een paar cavia's.

De opvang is genoemd naar Pruttel, de eerste cavia van m'n dochter Charissa. Zij en hij hadden zo'n ongelooflijk sterke band, dat had ik nog niet eerder tussen een mens en een cavia gezien. Waar zij was, was hij ook en andersom. Geen Charissa zonder Pruttel. Zelfs op vakanties ging hij als het kon mee, omdat ze hem geen dag kon missen. Maar helaas, zoals dat gaat met huisdieren, op een dag heeft ze toch afscheid van hem moeten nemen. Hij was ruim 7 jaar geworden, een mooie leeftijd voor een caviabeer. En omdat hij zo bijzonder was, moest de opvang natuurlijk naar hem vernoemd worden en Pruttel is nu ons symbool geworden voor echte dierenliefde. Zijn afbeelding staat ook in ons logo.

Bovenstaande foto's laten de 4 rennen zien van de blijvertjes (links) en de 2 haaks op elkaar staande flats van de herplaatsbare konijnen, beschut en onder een afdak (rechts). Verder staan er hier en daar verspreid in de tuin nog wat losse hokken met een vaste ren eraan, voor koppeltjes.

Dit zijn onze eigen dieren:

Maximo (links) is 7 jan 2009 overleden.

  Kyra is 1 maart 2009 overleden.